Kamp Vught
Woensdag 19 oktober gingen we met de klas naar Kamp Vught. We liepen in 2 groepen. De jongens en de meiden. Ik liep bij de meiden. Een mevrouw gaf ons een rondleiding. Eerst gingen we naar buiten. Daar zei ze dat het kamp van vroeger 1 km lang was. Toen gingen we naar binnen. En aan de achterkant weer naar buiten. Daar hadden ze Kamp Vught in het klein gemaakt, net als in Madurodam. Daarna liepen we naar de gestorven kinderen. Er stonden heel veel kinderen opschreven op een monument. Die allemaal waren dood gemaakt. Toen gingen we naar de ovens. Daar werden dode mensen verbrand. Toen gingen we naar een soort put. Daar moesten we een minuut stil zijn. Want daar lag as van gestorven mensen. Toen liepen we naar de badkamers het was daar heel koud. En als het heel koud buiten was dan was het water bevroren. En konden ze zich niet wassen. Daarna gingen we naar een zaal. Daar had ze veel verteld en laten zien. Op het laatst gingen we naar de slaapkamers. Er sliepen heel veel mensen daar. En heel veel stapelbedden waren er. Toen gingen we naar huis. Het was heel leuk!!
Van Evi uit groep 7
Kamp Vught.
Naast Kamp Vught lag een zwaar bewaakte met hoge muren gevangenis. Met hoge muren er omheen. Maar het gaat nu niet over de gevangenis maar over Kamp Vught. We waren opgesplitst in 2 groepen: de jongens en de meisjes. Toen we buiten kwamen zagen we Kamp Vught in het klein. Vroeger was Kamp Vught nog veel groter. Maar nu is dat niet meer. Daarna gingen we naar het crematorium naar de ovens. De mevrouw liet ons foto’s zien. Hoe de mensen in de 2de wereldoorlog leefden. Daarna gingen we weer naar buiten. We gingen naar een monument met alle kinderen die in de 2de wereldoorlog zijn vermoord. Toen gingen we naar een put en moesten we 1 minuut stil zijn. Vervolgens gingen we weer naar binnen toe naar de wastafels. Daar mochten de mensen uit de 2de wereldoorlog 1 keer per dag zich wassen met koud water. Daarna gingen we naar een zaal. Daar stelde de mevrouw ons vragen. Als laatste gingen we naar de slaapkamers. Daar sliepen ze met zijn 240 op één kamer. En ook nog op een stapelbed. Het was wel interessant.
Van Anne uit groep 7
Uitstapje kamp Vught.
19 oktober is groep 7 naar kamp Vught geweest.
Het was erg interessant.
Een mevrouw gaf ons een rondleiding.
Ze zei: aan deze kant zie je een muur van prikkeldraad, daarna een sloot en dan weer een muur van prikkeldraad. En aan de andere kant van het prikkeldraad daar stonden 3 uitkijktorens.
Er zaten vroeger in de 2 de wereld oorlog wel 31.000 joodse mensen en kinderen in het concentratiekamp.
Vroeger moesten van de baas alle mensen die hij niet mocht ergens naar toe brengen waar ze allemaal bij elkaar zaten.
Maar hij had zoveel last van kinderen,dat hij zei dat ze naar een goed kamp gingen in Polen. maar toen ze in Polen waren had hij alle kinderen vergast.
En omdat dat zo erg was staat er nou in kamp Vught een groot monument met alle kinderen erop die vergast zijn.
Nu kan je er bloemen knuffels enzovoort neerleggen.
Je kan er ook stenen neer leggen, want dat staat ook voor de joden.
Daarna liet ze ons binnen in het crematorium. Ze liet de ovens zien. Ze liet de pakken zien die de gevangenen aan moesten en ze deden je naam afpakken. Je had daar geen naam maar een nummer (bijv. 2356)
Ze sliepen wel met meer dan 100 kinderen in een zaal. De stapelbedden waren 3 hoog.
En je moest in de slaapzakken slapen en daar zat stro in.
Dus het was niet lekker warm.
En ze hadden wastafels om zich te kunnen wassen. Je kon in een ruimte met z’n 18 wassen.
En de mannen werden kaal geschoren.
En je kreeg maar 1 paar kleren dus waren ze vies had je pech.
Maar waren ze te klein had je ook pech.
Dan moest je maar met iemand ruilen die een te kleine maat had.
En ze hadden 1 paar klompen.
En als ze gecremeerd werden werd de as gewoon buiten het kamp gestrooid.
Maar nu hebben ze een graf gemaakt om het as te strooien.
Gr. Laura van Dijk en Lieke Zwanenberg uit groep 7